Veldwerkers

Voor het project Ongekend Bijzonder zijn 24 tweetalige veldwerkers opgeleid die de interviews en de groepstrajecten met vluchtelingen uitvoeren.

Ibrahim Abdullahi

meer

Mijn naam is Ibrahim Abdullahi. Ik kom uit Somalië en woon al meer dan 20 jaar in Nederland. Tot voor kort werkte ik als projectmedewerker bij de ANWB in Den Haag.

Ik doe mee aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ omdat ik het een interessant project vind en ik er iets van kan leren.

Daarnaast vind ik het ook erg leuk om als veldwerker aan de slag te gaan. Een bijzondere ervaring tot nu toe is mijn ontmoeting met de andere veldwerkers gedurende dit project. Zoveel verschillende mensen met verschillende achtergronden waarvan ik zeker iets kan leren, of aan kan overdragen.

In de toekomst wil ik me meer gaan verdiepen in het maatschappelijk veld. Zodoende hoop ik van betekenis te kunnen zijn voor mensen die hier als vluchteling zijn gekomen. Dat is mijn ambitie.

Achmed Sadat

meer

Mijn naam is Achmed Sadat. In 1986 werd ik in communistisch Kabul, Afghanistan geboren. Dit waren de wankeljaren van het communisme en het leven in Kabul was verschrikkelijk. Dagelijks waren er bombardementen en totale chaos. In mijn tiende levensjaar besloten mijn ouders naar Nederland te verhuizen. Ik zal ze eeuwig dankbaar blijven voor deze keuze. Nederland voelde gelijk als een land dat bij mij past. De kansen die mij hier werden aangereikt, heb ik benut. ik werk nu als zelfstandige onderzoeker en laat mij inhuren als dagvoorzitter/gespreksleider. In de afgelopen jaren heb ik mij, met mijn bedrijf Young Mindz, gespecialiseerd in het houden van impactmetingen. Wij kijken naar wat het effect van bepaalde projecten en/of campagnes is geweest en of deze hebben bijgedragen aan de beoogde doelen. Dit doen we onder andere voor ontwikkelings- en sociaal maatschappelijke projecten. Ik ben blij dat ik mijn werkzaamheden als onderzoeker en dagvoorzitter kan combineren. Daar lenen ze zich erg goed voor. Een deel van mijn werk bestaat uit onderzoeken en voor een ander deel mag ik met opgedane inzichten in gesprek met collega’s uit het veld en met hen van gedachten wisselen.

Als gespreksleider merk ik dat een goed gesprek leidt tot inzichten en (hopelijk) naar meer onderling begrip. In de maatschappij bespeur ik helaas nog te vaak onbegrip en afstand tussen bevolkingsgroepen. Mede dankzij het project ‘Ongekend Bijzonder’ kan ik hier iets aan doen. Binnen het project ben ik verantwoordelijk voor de interviews en groepstrajecten met de Afghaanse gemeenschap in Utrecht.
Ik zal mijn werk en energie altijd in dienst willen stellen om mensen kennis te laten maken met elkaar en dichter bij elkaar te brengen. Dat geeft mij voldoening.

Sewrana Tekeste

meer

Identiteit is erg belangrijk. Wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Vluchteling zijn of een vluchtelingenachtergrond hebben betekent ook dat families worden gebroken, banden vervagen en vervreemding van elkaar ontstaat naarmate tijd verstrijkt. Ik behoor zelf tot de tweede generatie Eritreeërs en zo zullen er vele generaties na mij volgen die hier in Nederland hun bestaan zullen voortzetten. Zelf heb ik het geluk gehad om de verhalen direct van mijn ouders te horen, dus ik hoop op deze manier, door middel van oral history, toch iets vast te kunnen leggen voor de generaties die volgen. Zodat ook zij, net als ik, weten wie ze zijn, waar ze vandaan komen en hoe Eritreeërs hier in Nederland terecht zijn gekomen en hun leven hier, na de vlucht, weer hebben voortgezet.

Ik doe mee aan ‘Ongekend Bijzonder’ omdat de levensverhalen van (voormalige) vluchtelingen sterk onderbelicht zijn en deze nauwelijks deel uitmaken van onze belevingswereld en cultureel erfgoed, terwijl ze bij de Nederlandse samenleving horen.
Ik heb verscheidene bijzondere ervaringen in mijn leven meegemaakt; mijn spullen pakken en emigreren (7 jaar weg geweest) was een enorme levensles, mijn bezoek aan Robbeneiland in Zuid Afrika en de laatste woorden van mijn vader “in het leven zullen je veel dingen overkomen, dit moet je leren accepteren”.

Wat ik voor de toekomst wil is doorgroeien in mijn werk maar ook in mijn privéleven en vooral plezier hebben in wat ik doe. En wie weet komen er nog meer leuke projecten om aan mee te doen!

Fatima Barznge

meer

Na mijn studie bedrijfskunde aan de universiteit van Bagdad, Irak, ben ik om politieke redenen naar Nederland gevlucht. Ik ben afgestudeerd aan de Koninklijke Academie van beeldende kunsten te Den Haag. Sinds 2005 ben ik werkzaam als Beeldend kunstenaar in mijn eigen atelier in Rotterdam.

Het project ‘Ongekend Bijzonder’ is mooi en ik ben blij dat ik gevraagd ben om als veldwerker aan dit project bij te dragen, de verhalen van gevluchte mensen uit verschillende landen te verzamelen en voor de geschiedenis vast te mogen leggen.

Wat ik bijzonder vind aan dit project is dat ik nog bewuster ben geworden van de (recente) geschiedenis en vooral de geschiedenis van Irak en Nederland.

Ik zie dit project als een uitbereiding van mijn netwerk om samen te werken met mensen uit de hele wereld, zowel professionals als vrijwilligers. En ik voel mij vereerd, naast al die verhalen van mijn collega’s uit verschillende culturen, de verhalen uit mijn eigen cultuur te mogen documenteren.

Pegah Shahbazi

meer

Mijn naam is Pegah en ik kom oorspronkelijk uit Iran. Mijn naam betekent in het Perzisch morgenstond, maar ik ben helaas geen ochtendmens.

Ik heb in Duitsland ‘Informatica’ gestudeerd. Tijdens mijn stage binnen een bedrijf kwam ik er al gauw achter dat ik me daar niet gelukkig voelde. De studie was erg droog en de werksfeer was te zakelijk voor mij. Ik was erg geïnteresseerd in culturen en mensen, toen heb ik besloten om Maatschappelijk Werk en Dienstverlening te gaan studeren. Daar voelde ik me vanaf de eerste dag op mijn plek en heb met veel plezier mijn studie afgemaakt. Tijdens mijn afstudeerjaar had ik ‘antropologie’ als keuzevak en ‘Liberal arts’ als minor. Ik raakte hierdoor meer geïnteresseerd in mensen en filosofie. Dit heeft veel bijgedragen aan mijn beeldvorming over ‘mens en maatschappij’, waardoor ik me zowel persoonlijk als professioneel heb kunnen ontwikkelen.

Gerechtigheid staat centraal in mijn leven. Ik heb met verschillende doelgroepen gewerkt, zoals: schoolverlaters, tienermoeders en vluchtelingen. Het geeft me altijd voldoening om mensen weer op weg te helpen.

Toen ik over het project ‘Ongekend Bijzonder ‘ hoorde was ik meteen enthousiast. Eindelijk kon ik mijn idealen en werk combineren. Vluchtelingen zijn meestal onzichtbaar en door dit project worden ze zichtbaar opgenomen in de geschiedenis van de stad. En daar mag ik nu als veldwerker aan bijdragen.

Gedlawit Ghilazghi

meer

Mijn naam is Gedlawit Ghilazghi en ik woon in Amsterdam. Ik ben 36 jaar geleden geboren in Eritrea en ben als klein kind samen met mijn familie gevlucht wegens een politieke oorlog. In Nederland heb ik het privilege gehad om mij op verschillende vlakken te kunnen ontwikkelen en individuele keuzes te mogen maken. Zo was het ook mijn keuze om Marketing en Communicatie Management te gaan studeren. Na bijna 10 jaar in de reclame en media branche gewerkt te hebben, heb ik de knoop doorgehakt om deze sector te verlaten. Ik wil me inzetten voor een meer maatschappelijk doel.

Door een vriendin werd ik gewezen op een openstaande vacature als veldwerker voor het project ‘Ongekend Bijzonder’. Inmiddels mag ik mij gelukkig prijzen dat ik deze functie samen met 23 andere leuke, interessante maar vooral bijzondere collegaveldwerkers mag vervullen. Binnen deze functie ontmoet je de meest uiteenlopende mensen die je ontroeren, verbazen en vaak je ogen (weer) openen. Mensen die zich openstellen om hun levensverhaal te willen delen.

Ik hoop met de verzamelde verhalen voor dit project vele anderen net zo te kunnen raken als mij zelf. En hoop met de eindpresentaties ook meer interesse voor het onderwerp te wekken bij het publiek.

Juan Heinsohn Huala

meer

Mijn naam is Juan Heinsohn Huala. In 1978 vluchtte ik met mijn ouders vanuit Chili naar Argentinië. In 1979 werd de familie als politieke vluchtelingen uitgenodigd naar Nederland te komen. Ik ben dichter, kunstenaar en organisator van culturele evenementen zoals Poetry Park Festival en Dunya Festival. Mijn meest recente project is ‘40 jaar Chileense vluchtelingen en solidariteit’, een overzichtsexpositie, boekpublicatie en een website over de aanwezigheid van Chileense vluchtelingen in Nederland en de Chili solidariteitbeweging.

De kern van mijn betrokkenheid met kunst en cultuur in Rotterdam en Nederland is niet alleen het zoeken naar ruimte voor mijn eigen werk geweest. Vluchtelingen en migranten hebben een goed gevulde koffer aan eigen kunst en cultuur uitingen, de presentatie hiervan is een verrijking van het culturele landschap van Nederland. Om ruimte te creëren voor de presentatie van kunst en cultuur, heb ik de laatste 30 jaar met passie en overtuiging gewerkt, contacten gelegd, samenwerkingsverbanden aangegaan en tientallen projecten uitgevoerd.

In Ongekend Bijzonder hebben wij, de vluchtelingen in Nederland, veel ruimte om onze stem te laten horen. Een prima podium voor een positieve bijdrage aan de culturele dynamiek van ons land. Daarom doe ik mee. En ben ik ook dankbaar.

De constatering van de noodzaak van dit project maakt veel indruk op mij. Dat vele Nederlandse instellingen “ons” nog niet zien als onderdeel van de ontwikkeling van een stad, is een schokkende constatering. Aan de andere kant zie ik de positieve reactie van mensen uit mijn “gemeenschap” die graag mee willen doen, hun stem aan het project willen verbinden en graag aan een kunstzinnige manifestatie van onze gemeenschap willen werken.

je zei:
wie kiest voor het vergeten
maakt zich medeplichtig
en ik begon
alle gezichten na te tellen
die van de vermisten
die van de vermoorden
en probeerde niemand over te slaan
ook niet de kapotte rib van mijn vader
je zei:
misschien zal er nooit gerechtigheid zijn
maar wat kunnen ze tegen jouw herinneringen?

Mina Domic

meer

Mijn naam is Mina Domić en ik ben geboren in Pristina. Ik ben in mei 1999 met mijn ouders en broer naar Nederland gevlucht. We kregen als gezin al snel een eigen huis in Gouda. Daar werden we warm ontvangen en vonden we veel steun bij onze Nederlandse buren. Ik was een gedreven student. Een studieopdracht als derdejaars studente aan de Hbo-opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming pakt uit in het werkelijk opzetten van een educatieafdeling op een instelling voor ex-psychiatrische patiënten. Een tijdje had ik een passie voor radio maken. Ik ben actief geweest bij de radio in Gouda en heb een eigen radioprogramma ‘Mini media’ voor de Ex-Joegoslavische gemeenschap in Rotterdam gehad. Momenteel ben ik sociaal makelaar en ondernemer in transport en logistiek.

Ik doe mee aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ zodat vluchtelingen ook eens gezien en gehoord kunnen worden.

Tijdens de opleiding voor veldwerkers moesten we een bezoek aan het museum brengen. Een hele bijzondere ervaring voor mij is dat het hoofd van een bok als museumstuk in Amsterdam ligt.

Met dit project wil ik vooral mijzelf terugvinden. Ik zou heel graag een boek willen schrijven en doorgaan met soortgelijke Oral History projecten.

Alejandra Peña

meer

Mijn naam is Alejandra Peña, ik ben 42 jaar en kom uit Chili. Ik ben afgestudeerd aan de Hogeschool voor Kunsten in Utrecht, met als specialisatie theater. Momenteel werk ik als docent drama en audiovisuele vorming in het voortgezet onderwijs.

Hoe mooi zou het zijn, als de Nederlandse bevolking vanuit een ander perspectief zou kijken naar vluchtelingen. Hoe is het om een vluchteling te zijn die bijdraagt aan de samenleving? Ken jij zo iemand? Wie weet zullen door dit soort vragen vooroordelen over vluchtelingen afbrokkelen. Het verhaal van een vluchteling kan je wereldbeeld veranderen. “Vandaag ben ik gevlucht en klop ik bij je aan. Misschien ben jij morgen de vluchteling die aanklopt”.

Vluchtelingen hebben, nadat ze gevlucht zijn, twee culturen, zijn tweetalig, hebben minimaal twee visies. Het zijn ervaringsdeskundigen op het gebied van ‘twee levens in één leven’ te hebben geleefd! Ik wil mensen kennis laten maken met de levensverhalen van vluchtelingen in de stad waar zij wonen. Op deze manier hoop ik het negatieve beeld over vluchtelingen voorgoed uit de wereld te helpen!

Het ontmoeten van alle veldwerkers en de leden van BMP was een bijzondere ervaring. Ik voel me heel fortuinlijk om de verhalen en landsgeschiedenis van iedere veldwerker te kennen. Mijn kijk op de wereld is hierdoor veranderd, alsof ik onderdeel ben geworden van een grotere familie. Ik ben nu nieuwsgieriger naar het verhaal achter ieder mens. Met deze ervaring ga ik nu het veld in, om mooie levensverhalen toe te voegen aan de bestaande geschiedenis van Nederland.

Ik zou graag een kunstproject willen doen met en over vluchtelingen. Het lijkt me ook fantastisch om drama- en theaterlessen te geven aan kinderen of pubers met een vluchtverleden. Ik zou in de toekomst graag werkzaam willen blijven binnen dit project, omdat oral history een prachtig middel is om het onbekende te ontmoeten.

Razia Samsor

meer

Al ruim 11 jaar zet ik mij in voor vluchtelingen in Nederland, met een focus op Afghanen. Ik ben onder andere actief bij een stichting voor Afghaanse vrouwen, die we twee jaar geleden hebben opgericht in Rotterdam.

Toen ik over dit project hoorde wilde ik er meteen aan deelnemen. Ik werk graag met Afghanen en wil de verhalen horen en vastleggen die zij te vertellen hebben. Elke vluchteling heeft zijn eigen, unieke verhaal. Ik had al ervaring met interviewen (voor het Verwey Jonker Instituut), dit maakte het voor mij nog interessanter om aan dit project mee te doen.

Het bijzondere aan dit project vind ik het feit dat de verhalen van vluchtelingen die voorheen ongehoord waren nu toch worden gedocumenteerd. Deze verhalen zou ik graag aan anderen willen laten horen. De situatie in Afghanistan heb ik van dichtbij meegemaakt, maar iedereen maakt het natuurlijk anders mee. Aangezien ik alles zelf ook heb meegemaakt kan ik ontzettend meeleven met het verhaal van de verteller. De mensen die ik heb geïnterviewd zeggen na afloop dat het een opluchting was om de verhalen, die ze jarenlang aan niemand hebben verteld, kwijt te kunnen.

Mijn ambitie is ten eerste, om het verhaal van de Afghanen niet ongehoord te laten, zodat men weet wat voor moeilijkheden wij hebben doorstaan. En ten tweede, om te laten zien dat ze ondanks deze moeilijkheden hier toch een leven hebben opgebouwd en een bijdrage leveren aan de stad en de maatschappij.

Edo Barak

meer

Ik ben interieurarchitect met een eigen bedrijf ‘Barakdesign’ in Amsterdam en woon nu al 23 jaar in Nederland.

In 1991 ben ik met een studiegenoot vanuit Joegoslavië (Sarajevo) naar Amsterdam gereisd. De bedoeling was om twee à drie maanden te blijven. Om mijn ouders te overtuigen vertelde ik ze dat ik voor een studie naar Amsterdam ging. Eenmaal in Amsterdam aangekomen kwam de studie op de tweede plaats, het ging ons op dat moment vooral om het avontuur. Na een paar maanden begon ons geld op te raken en wilde ik weer terug naar Sarajevo. Mijn ouders hielden mij tegen, “blijf nog maar even daar”. Ik ben niet gevlucht maar werd vluchteling omdat ik niet meer terug kon.

Ik doe mee aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ om de aanwezigheid en bijdragen van Amsterdammers met een vluchtelingenachtergrond zichtbaar te maken. Ik ken veel mensen met een vluchtelingenachtergrond in Amsterdam en daartussen zitten enorm veel bijzondere mensen.

Als ik mensen tijdens het interview naar hun eerste impressie van Amsterdam vraag vertellen ze met een stralend gezicht, vol liefde en bewondering over Amsterdamse geluiden, geuren en smaken… maar vooral over het ongekende gevoel van vrijheid in de stad.

Haimanot Salvatore

meer

Eind jaren 70 moest ik mijn moederland Eritrea verlaten. Ik ben naar het buurland Sudan gevlucht. Ik vluchtte voor de oorlog tussen Eritrea en Ethiopië en in het bijzonder ook voor het rode terreurbewind van kolonel Mengistu Hailemariam. In het begin van de jaren ‘80 ben ik als vluchteling naar Nederland gekomen.

Ik durf te zeggen dat ik heel ondernemend ben. Naast studie en werk nam ik in mijn vrije tijd ook actief deel aan verschillende maatschappelijke organisaties. Ik doe mee aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ omdat ik het heel belangrijk vind dat de verhalen van vluchtelingen worden vastgelegd in de archieven van de vier grote steden. De mogelijkheid om hieraan een bijdrage te leveren grijp ik met beide handen aan.

Ik heb eerder aan verschillende trainingstrajecten meegedaan. Ik ben onder de indruk van het doorzettingsvermogen van de 24 veldwerkers en hun motivatie om het project tot een goed einde te brengen. Dit ervaar ik als bijzonder!

Ladane Audenaerde-Mohammadi

meer

Als gevolg van de oorlog tussen Iran en Irak (1980-1988) moest ik van de stad naar een klein boerendorpje in Koerdistan vluchten. In 1996 vertrok ik naar Frankrijk. Daar heb ik Frans geleerd, twee ICT-bedrijven opgezet en ben ik een tweede studie gaan doen aan de Sorbonne. In 2005 ben ik naar Nederland gekomen. Hier heb ik eerst de Nederlandse taal geleerd. Ik heb vervolgens projecten in het onderwijs en in de sociale sector geleid. Nu ben ik actief als intercultureel trainer en adviseur, als landendeskundige Iran en Frankrijk bij het KIT (Koninklijk Instituut voor de Tropen), als bestuurder/toezichthouder van professioneel geleide vrijwilligersorganisaties en als veldwerker bij het project Ongekend Bijzonder. Daarnaast volg ik momenteel een MBA-opleiding.

Ik doe mee aan Ongekend Bijzonder omdat dit project mensen in de schijnwerpers zet die normaliter niet gezien worden. Deze mensen hebben bijzondere kwaliteiten maar deze blijven vaak onderbelicht in de nieuwe samenleving waar zij als vluchteling in terechtkomen. Dat heeft verschillende redenen. Vluchtelingen kennen de taal, gewoontes en sociale codes van die samenleving niet perfect of ze moeten zich deze nog eigen maken. Bovendien worden hun diploma’s in het nieuwe land vaak niet erkend. Vluchten en migreren betekent dat je veel moet leren, maar ook veel moet afleren en loslaten. Loslaten betekent verlies. Het betekent echter ook winst, want je krijgt er ook waardevolle nieuwe dingen voor in de plaats. Elke vluchteling maakt voor zichzelf een persoonlijke winst- en verliesrekening op. Wat mij intrigeert is hoe een vluchteling dat doet. Daar wilde ik achter komen. En daarom besloot ik mee te doen aan het project ‘Ongekend Bijzonder’.

In het kader van het project bezocht ik een museum. Toen realiseerde ik me dat de geschiedenis van mijn stad gemaakt is door vluchtelingen, maar hoe weinig dat tot uitdrukking komt in hoe musea de geschiedenis weergeven. In musea zijn vluchtelingen als het ware onzichtbaar. Het is goed dat Ongekend Bijzonder hier nu verandering in brengt. Ongekend Bijzonder geeft vluchtelingen een stem. Zij vertellen vanuit hun eigen perspectief hoe zij onze samenleving beleven en hoe die samenleving verandert.

Ik ben zojuist gestart als zelfstandig ondernemer, onder de naam Ladane ENGAGE. De letters van het woord ENGAGE staan voor mijn kernkwaliteiten waarmee ik mijn klanten in de educatieve en sociale sector adviseer en train:
Educate Network Galvanize Analyze Guide Effectuate

Forough Nayeri

meer

Mijn naam is Forough Nayeri. Ik ben in 1956 geboren in Iran en woon al sinds 1989 in Nederland. In Iran heb ik gezondheidskunde gestudeerd en als docent en coach gewerkt. In Nederland heb ik in 2003 mijn tweede studie culturele antropologie aan de Vrije Universiteit afgerond. De afgelopen vijftien jaar heb ik als onderzoeker, coach en journalist gewerkt, voor het Ministerie van Sociale Zaken, het Tropeninstituut en de Wereldomroep. In veel van de projecten waarbij ik betrokken ben geweest stond de vluchteling centraal.

Het project ‘Ongekend Bijzonder’ spreekt mij zeer aan, niet alleen vanwege mijn studie antropologie en persoonlijke ervaring als vluchteling, maar ook omdat de levensverhalen van vluchtelingen en hun bijdrage aan de Nederlandse samenleving sterk onderbelicht zijn gebleven. Deze maken nauwelijks deel uit van ons culturele en historische erfgoed. Mijn passie voor schrijven en onderzoeken is groot. Ik ben vooral in de audiovisuele antropologie geïnteresseerd. Ik ben zelf al jaren bezig met het idee om de levensverhalen van vluchtelingen en in het bijzonder Iraniërs te verzamelen. Het is echt essentieel dat vluchtelingen in Nederland op een dag een eigen museum kunnen stichten. Het project Ongekend Bijzonder is een fantastisch begin voor een uitgebreider historisch onderzoek naar het leven van vluchtelingen in Nederland.

Vluchten is het directe gevolg van oorlog, politieke onderdrukking en economische stagnaties. Het leven van een vluchteling wordt gekenmerkt door ingewikkelde processen, zoals verlies en het opbouwen van een nieuw bestaan. Het is een langdurig en ingrijpend verhaal. Het is een leven met een kloof tussen het verleden en het heden. Een leven met veel ups en downs. Maar wat mij tijdens mijn interviews met de respondenten opvalt is hun bijzondere inzet en harde werk bij het opbouwen van een nieuw bestaan in Nederland, het hoge niveau van integratie in de samenleving en vooral in hun stad Amsterdam. In een zoektocht naar veiligheid en vrijheid kiezen zij juist steeds voor een leven vol met hoop en liefde. En niet voor een leven in angst en in eenzaamheid.

Als veldwerker van het project voel ik me echt vereerd dat ik de kans heb gekregen om de levensverhalen van deze bijzondere mensen te mogen documenteren. Het is een unieke ervaring met veel spannende momenten, dieptepunten en mooie emoties. Het project is een waardevolle verrijking voor de huidige geschiedenis van Amsterdam. Ik hoop in de toekomst meer van dit soort projecten te doen.

Inesa Jasarević

meer

Mijn naam is Inesa Jasarević en ik ben geboren in Sarajevo. Ik was 4 jaar oud toen ik in 1992 met mijn moeder en broertje naar Nederland vluchtte. Tot mijn 18de heb ik in Overijssel gewoond. Ik ben voor de studie Politicologie naar Amsterdam verhuisd. Ik woon nog steeds in Amsterdam maar ben inmiddels wel van studie veranderd. In de studie Theater, Film en Televisie aan de Universiteit van Utrecht heb ik mijn uiteindelijke passie gevonden. Naast mijn studie werk ik als rondleider bij de Anne Frank Stichting.

Ik doe mee aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ omdat ik geloof dat onbekend onbemind maakt. Door voormalige vluchtelingen een gezicht en stem te geven kunnen mensen, die normaal gesproken niet met deze groep in aanraking komen, zien dat ook zij gewone mensen zijn. Mensen die moeten eten, die vrienden en familie, een baan en een favoriet programma hebben. Herkenning kan ervoor zorgen dat mensen minder hard over elkaar oordelen en daarmee bijdragen aan een vriendelijker wereld.

Het meest bijzondere voor mij zijn de mensen die ik tijdens de opleiding heb ontmoet. Het is mooi om te zien hoe mensen, ondanks het kwaad dat ze is aangedaan, niet verbitterd zijn geraakt en nog steeds positief in het leven staan.

Ik zou heel graag een wereldreis willen maken. Mijn ambitie is om genoeg geld te sparen om die droom te verwezenlijken.

Rosh Abdelfatah

meer

‘Ongekend Bijzonder’ is een fantastisch project. Ik ben erg geïnteresseerd en benieuwd naar alle verhalen die straks aan het licht gebracht zullen worden.

Het ongekende van mijn mede veldwerkers heb ik als bijzonder ervaren. De ontmoeting, het elkaar leren kennen, was een bijzonder proces om mee te maken. Waarbij bleek hoe zeer vooroordelen een rol spelen en hoe makkelijk we zelf invullen hoe iemand is. Er waren momenten dat we het oneens met elkaar waren en stevig discussieerden. Dit heeft er later in het traject toe geleid dat we elkaar beter zijn gaan leren kennen. Er ontstond iets nieuws, iets bijzonders.

Ik wil er graag een bijdrage leveren om deze verhalen op een creatieve en zorgvuldige manier te presenteren. Ik vind het erg belangrijk dat dit project slaagt. Juist in deze tijden, nu vluchtelingen vaak negatief in beeld komen.

Rahil Roodsaz

meer

Mijn naam is Rahil Roodsaz en ik ben 32 jaar oud. Op 15 jarige leeftijd heb ik mijn geboorteland Iran verlaten en ben ik als vluchteling naar Nederland vertrokken. In 2004 ben ik met de studie culturele antropologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen begonnen. In 2009 kreeg ik een beurs voor een promotieonderzoek over opvattingen van Iraanse Nederlanders over seksualiteit en ben hierop in januari 2015 gepromoveerd. Sinds februari 2014 ben ik als wetenschappelijk onderzoeker aan de slag gegaan bij Atria, instituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis. Naast deze baan, ben ik vanaf april 2014 als veldwerker betrokken bij het oral history project ‘Ongekend Bijzonder’. In de afgelopen jaren heb ik tevens als activiteitenorganisator bij het voormalige asielzoekerscentrum Arnhem Zuid en als taalcoach bij Vluchtelingenwerk Nijmegen mogen werken.

Het project ‘Ongekend Bijzonder’ spreekt mij zowel vanwege de historische als de kunstzinnige dimensie erg aan. Ik draag graag een steentje bij aan het integreren van verhalen van vluchtelingen in de Nederlandse geschiedschrijving. Bovendien zullen de kunstzinnige uitingen gebaseerd op ervaringen van vluchtelingen hen de mogelijkheid geven om de publieke opinie over hun rol en positie in de samenleving voor een deel te bepalen.

Hoewel het verhaal van iedere vluchteling uniek blijft, ging de ontmoeting tussen de veldwerkers binnen dit project gepaard met een onmiddellijk gevoel van saamhorigheid. Dit heeft het project zowel intensief als interessant gemaakt. Wij reflecteren constant op onze achtergrond en nemen daar ook weer afstand van om ons werk goed te kunnen doen.

Ik hoop dat we met dit project degelijk onderzoeksmateriaal kunnen verzamelen voor toekomstige studies over het leven van vluchtelingen in de vier grote steden in Nederland.
De kunstzinnige uitingen zouden wat mij betreft zeer geslaagd zijn als ze bij het publiek, ongeacht de achtergrond, een gevoel van herkenning en troost teweeg zouden brengen.
Ik eindig graag met een stuk uit het gedicht ‘Thuis is’ van de Iraans-Nederlandse Naffis Nia:

Thuis is

Waar de leegte je niet ergert en de drukte
je niet bezeert. Thuis is waar je altijd graag
naartoe vliegt, jezelf terugvindt en weer bemint.
Thuis is waar je keer op keer geboren wordt.

Ferdows Kazemi

meer

Ik ben Ferdows Kazemi, geboren op 10 mei 1966 in een kleine plaats ten noordwesten van de stad Kerman (Iran) in een gezin van zeven kinderen. Mijn jeugd heb ik doorgebracht in dat dorp. Op mijn achttiende verliet ik mijn dorp om in een grote stad (Shiraz) te gaan studeren. Tijdens mijn studie (Sociologie) kwam ik in verzet tegen de islamitische regering en dat resulteerde in mijn gevangenschap voor een korte periode en vervolgens langdurige onderdrukking en achtervolging. In 1993 kwam ik naar Nederland. In Nederland studeerde ik af in Algemene Sociale Wetenschappen aan de universiteit van Utrecht. Tijdens mijn studie en daarna heb ik in verschillende functies gewerkt.

Ik heb allang mijn ideologische veren verloren, maar nooit mijn idealen. Ik belijd geen religie, maar geloof wel in vreedzame elementen in veel religies die eerder dialoog promoten dan oorlog. Mijn ideale wereld is een wereld waar de meningen tellen en binnen die wereld een wereld waar mensen beoordeeld worden op wat ze doen en niet op wie ze zijn. Daar zet ik me voor in. En ik ben blij dat ik in een land woon dat mij de gelegenheid biedt om me sterk te maken voor mijn idealen, zonder bang te zijn voor achtervolgingen, martelingen en alle andere angstaanjagende straffen. In het eerste half uur dat ik op Schiphol aankwam werd ik verliefd op Nederland. Ik weet nog heel goed de eerste voor mij schokkende en tegelijkertijd bevrijdende scène op Schiphol; een jong stel dat tongzoende. Zoiets was in mijn streng islamitisch moederland ondenkbaar. Voor mij een cultuurschok, doch bevrijdend. Ik voelde me gelijk bevrijd van een systeem dat zelfs uitingen van de liefde verbood. Bevrijd van een systeem dat tegelijk beslag legde op het hart en de hersenen van mensen. Dat systeem voelde binnen een paar minuten letterlijk en figuurlijk ver van mij af. Ik was in een nieuw land waar mensen niet gestraft werden omdat ze in het openbaar zoenden. Dat was een bijzondere ervaring die me altijd bij zal blijven.

De liefde voor mijn nieuw land is nooit weggezakt. Soms zijn er teleurstellingen geweest, maar ook teleurstelling is een uiting van liefde. Je kunt niet teleurgesteld raken in je vijand, ook niet in iemand en iets waarom je niet geeft. Je raakt teleurgesteld in je dierbaren.

Tiffany Pham

meer

Mijn naam is Tiffany Pham, ik ben geboren in Vietnam en ben 43 jaar. Als kind ben ik samen met mijn zus en haar gezin gevlucht per boot. Niet wetende hoezeer deze reis een nieuwe wending aan mijn leven zou geven. Als tienjarige ben ik in Nederland terecht gekomen. Ik groeide op in Zwolle, heb mijn HAVO-diploma gehaald en voor mijn studie HBO Bedrijfskader ben ik naar Utrecht verhuisd. Na mijn studie heb ik drie jaar in Amsterdam gewoond voor mijn werk. Voor de liefde ben ik terug gegaan naar Utrecht. Ik heb twee prachtige kinderen.

Na de geboorte van mijn twee kinderen, ging het roer om. Mijn kinderen staan op de eerste plaats. Daarna komt mijn passie, namelijk met mensen werken, specifiek vluchtelingen. Ik trek me het lot van mijn lotgenoten aan en wil hen graag helpen in hun ontwikkeling en hen daarin ondersteunen. Ik werk vanuit mijn bedrijf Power2me als Lifecoach aan de zichtbaarheid van vluchtelingen (niet alleen naar buiten toe maar ook voor zichzelf). Ook geef ik interviews en fungeer ik als gastspreker voor het Wereldpodium. Ik vind het belangrijk om over de impact van de oorlog en de vlucht te blijven vertellen, zodat mensen weten wat het is. Het gaat voornamelijk om het hanteren van twee culturen. Op mijn website Power2me.nl zijn mijn columns en succesverhalen allemaal terug te lezen.

Het lot heeft ertoe geleid dat het project ‘Ongekend Bijzonder’ op mijn pad kwam. Mijn wens leek uit te komen. Ik heb de kans gekregen om Vietnamezen zichtbaar te maken en tegelijkertijd kom ik ook in verbinding met mijn roots. Trots en dankbaar maak ik deel uit van een project met een historisch karakter.

Wat ik zo ongekend bijzonder vind aan dit project, zijn de mensen die dezelfde passie delen: collega’s met tien verschillende achtergronden, BMP en vele anderen die aan de realisatie van dit project werken. Ik ben niet alleen! Elk interview is even bijzonder. Het is bijzonder om naar de levensverhalen te luisteren en deze vast te leggen, zo boeiend!

Samen met een schrijver ben ik momenteel bezig een boek te schrijven, bedoeld als inspiratiebron voor anderen. Hiermee hoop ik velen te kunnen bereiken. Ik werk met veel plezier aan de zichtbaarheid van vluchtelingen.

Baban Kirkuki

meer

Sinds de jaren negentig zijn er massaal Irakese vluchtelingen naar Nederland gevlucht. Deze vluchtelingen hebben hun eigen geschiedenis en hun eigen verhaal die de samenleving van Nederland een andere kleur geven. Wat ik belangrijk vind aan dit project is dat het niet alleen over hun verhaal als vluchteling en hun achtergrond gaat, maar ook over hun leven en hun activiteiten hier. Wat betekent de stad Amsterdam voor ze, hoe zien ze de stad en wat dragen ze bij aan de stad? De vastgelegde verhalen vormen een rijke bron voor de stad.

Tijdens de opleiding heb ik veel geleerd, o.a. hoe je iemand kan uitnodigen om te gaan ‘vertellen’ en ook geleerd goed te luisteren naar degene die je interviewt. Ik heb tijdens de opleiding van het project bijzondere collega’s en interessante leraren ontmoet. En gastcolleges gevolgd die mij nieuwe perspectieven hebben bijgebracht. Ik kijk er naar uit om de unieke verhalen van mensen te horen.

Met het groepstraject wil ik een mooi product maken met de groep. Ik denk aan een boekje met gedichten, korte verhalen, tekeningen waar de vele verschillende eigenschappen van vluchtelingen aan bod komen. Een boekje waarmee we deze unieke gezichten aan de stad Amsterdam kunnen presenteren.

Bashi Cikuru

meer

Deelnemen aan ‘Ongekend Bijzonder’ is voor mij, als ex-vluchteling, alsof ik naar mijzelf kijk in de spiegel. Dit project weerspiegelt wie ik ben.

Het is geweldig om te zien hoe mijn respondenten betekenis geven aan de gebeurtenissen in hun leven. Uiteenlopende emoties en gevoelens, van onzekerheid tot opluchting, komen naar boven bij de herinneringen aan de vele aspecten van hun leven. Het doet hen realiseren dat ze bijzondere levensverhalen met zich meedragen.

Elk interview is voor mij een leerervaring. Ik gebruik deze ervaring en kennis voor het volgende gesprek. Mijn ambitie binnen dit project is om mijn respondenten zich op hun gemak te laten voelen tijdens het interview zodat ik de verhalen op zijn mooist naar boven kan krijgen. Soms maak ik een gedicht naar aanleiding van wat ik zie en hoor. Eén van die gedichten, waarin ik de Congolese gemeenschap oproep om te praten, staat op de website van Ongekend Bijzonder.

Mirela Kahrimanovic

meer

Ik kom uit het kleine dorpje Kovačevići, in de buurt van de stad Zvornik gelegen in het Noordoosten van Bosnië Herzegovina. In februari 1994 ben ik met mijn ouders en broertje naar Nederland gekomen. Als gezin kregen we een eigen woning in het plaatsje Ovezande in Zeeland. In Ovezande maakte ik voor het eerst kennis met ‘echte’ Nederlanders en andere Nederlandse gezinnen. Ik ben afgestudeerd als psychologe aan de Universiteit van Utrecht. Vervolgens ben ik ook van dezelfde universiteit gepromoveerd. Momenteel werk ik als onderzoeker en consultant bij Netmarketing.

Ik ben graag betrokken bij de maatschappij, waardoor projecten als ‘Ongekend Bijzonder’ mijn interesse wekken. Vanuit mijn professionele achtergrond heb ik vaardigheden en kennis die ik graag inzet voor dit project, om op die manier bij te dragen aan maatschappelijke vraagstukken die ik zelf belangrijk vind.

De manier waarop de mensen in het project met elkaar omgaan is erg bijzonder. Wij (de 24 veldwerkers) zijn allemaal erg anders, maar toch hebben we ook veel wat ons bindt. We zijn binnen hele korte tijd erg betrokken geraakt en gaan op een leuke manier met elkaar om. Hoe iedereen zich vanuit zijn eigen achtergrond en kracht inzet voor het project is inspirerend om te zien.

Graag zou ik me ook na het traject als veldwerker willen inzetten voor de lange termijn van dit project, maar ook voor soortgelijke projecten om zo de bewustwording in de maatschappij te vergroten.

Farid Kabiri

meer

Mijn naam is Farid Kabiri en ik ben afkomstig uit Afghanistan. Ik ben geboren op 8 oktober 1976 in een mooi dorpje niet ver van de hoofdstad Kabul. Na mijn studie Internationaal Recht in Rusland, ben ik voor familiezaken in 1997 naar mijn vaderland teruggekeerd. De daar woedende oorlog, de vlucht naar Nederland en de hiermee gepaard gaande ervaringen hebben diepe indrukken op mij gemaakt en mij ingrijpend gevormd.

In 2002 ben ik (voor de tweede keer) aan een studie Rechten aan de Universiteit van Utrecht begonnen. Na mijn afstuderen in 2007 heb ik twee jaar bij de stichting Vluchtelingenwerk Utrecht en later bij verschillende ministeries, zoals het ministerie van Buitenlandse Zaken, gewerkt. Momenteel werk ik als zelfstandig ondernemer en, sinds kort, ook bij Stichting BMP op kantoor.

Een reden om aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ mee te doen, is mijn diepe verlangen om de Nederlandse samenleving het echte verhaal van een vluchteling zoals ik te vertellen. Maar de belangrijkste reden om mee te doen is het feit dat vluchtelingen door dit project eindelijk een plekje krijgen in de geschiedenis van Nederland en hiermee aan de onbekendheid en vergetelheid ontkomen.

Een bijzondere ervaring voor mij was de eerste bijeenkomst van de opleiding voor de veldwerkers. Er kwamen tijdens deze eerste ontmoeting veel emoties naar boven in de groep. Hoewel ik mijzelf heb geleerd altijd sterk te blijven en emoties op de achtergrond te drukken, was ik dit keer emotioneel diep geraakt. Deze ervaring maakt mij meer open.

Mijn ambitie is om, samen met de andere veldwerkers, het project Ongekend Bijzonder een succes te laten worden en mijn loopbaan verder te ontwikkelen.

Haimanot Belay

meer

Mijn naam is Haimanot Belay, ik ben 46 jaar en geboren in Ethiopië. Ik vluchtte in 1994 naar Nederland. In Ethiopië heb ik bibliotheekwetenschappen en sociologie gestudeerd. Nu werk ik als voorlichter, intermediair en organiseer ik verschillende multiculturele activiteiten. Ik ben oprichter en voorzitter van “Gobez”, een stichting die werkt rond verschillende thema’s zoals; gezondheid, integratie en participatie voor nieuwkomers in Nederland. Ook ben ik bezig mijn eigen bedrijf “Habesha: back to basic!” op te zetten waarmee ik de Ethiopische cultuur in Nederland wil promoten. Daarnaast ben ik de initiatiefneemster van het theaterproject “Verhalen uit de wijk” in Leidschendam, waarin verhalen van burgers omgezet worden in kleine toneelstukjes. In 2012 werd mijn maatschappelijke betrokkenheid bekroond door de gemeente Den Haag met de “Kartini” emancipatieprijs en de Stadsspeld.

Ik vind het heel interessant om aan het project ‘Ongekend Bijzonder’ mee te werken omdat dit project echt bij mij past. Het is mijn passie iets bij te kunnen dragen aan onze maatschappij. Door Ongekend Bijzonder kan ik helpen het beeld van vluchtelingen in Utrecht te verbeteren. Daarnaast kan ik mijn steentje bijdragen aan de diversiteit van de erfgoedcollecties van archieven en musea, iets wat ik met mijn achtergrond als bibliothecaris ook erg belangrijk vind. Ook heb ik de mogelijkheid gekregen mij verder te ontwikkelen tot een goede interviewer op het gebied van Oral History. Ik heb geleerd met interactieve vormen mensen uit te nodigen zelf hun verhaal te vertellen. De verschillende levensverhalen die ik hoor bij de interviews inspireren mij elke keer weer.

Al enkele jaren werd ik regelmatig door verschillende organisaties benaderd om activiteiten te organiseren die gerelateerd zijn aan mijn vaderland Ethiopië. Door het organiseren van activiteiten, hebben deze organisaties mij geholpen te participeren in Nederland, mijn weg hier te vinden en bij te dragen aan de interculturele samenleving.
Daarnaast heb ik mijzelf met cursussen en workshops verder ontwikkeld in het ondernemen en organiseren. Dit was altijd op vrijwilligers basis. Omdat ik streef naar economische zelfstandigheid, is het idee ontstaan mijn kennis en kunde professioneel aan te bieden via mijn eigen onderneming. Daarom heb ik besloten “Habesha” op te starten. Ik organiseer nu multiculturele activiteiten en voer projecten uit met als rode draad integratie, emancipatie en participatie van de diverse culturen in Nederland.

“Habesha” laat anderen kennis maken met de Ethiopische cultuur die inspireert, verrijkt en verbindt!

In de vier steden ondersteunen Angelique Nelen, Conchita Rink en Johanne Garland van VluchtelingenWerk de groepstrajecten en werken mee aan de producties in Amsterdam, Den Haag, Utrecht en Rotterdam.