Homaira Nakhat Dastgirzada was lid van de Ongekend Bijzonder stuurgroep Utrecht
De Volkskrant schreef 28 september 2020 een in memoriam: Homaira Nakhat Dastgirzada (1960-2020), beroemd dichter in de Perzische literatuur

Lieve familie en vrienden, ik kreeg deze week een koninklijke onderscheiding, ik ben benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau, als erkenning voor mijn gedane vrijwilligerswerk in verschillende culturele en maatschappelijke organisatie. Ik deel graag deze waardering met iedereen die samen met mij, sinds 1979, betrokken is geweest in het bedenken, organiseren en uitvoeren van projecten.
Ik geloof in de kracht van kunst en cultuur, van de rechten van de mens, vrijheid en solidariteit, en ik hoop jullie te blijven ontmoeten in de komende uitdagingen. Deze wereld moet en kan menselijk en solidair.
Met dank aan Julia Snikkers.
Juan Heinsohn Huala
Rotterdam 24 april 2020.

Dear family and friends, Yesterday I received a royal honor to my great surprise, I was appointed Knight in the Order Orange-Nassau, in recognition of my volunteering for society and for my work as a key person and associate of communities . Since my arrival in the Netherlands. I have been involved in supporting professionals and fellow citizens with organizing and executing projects. I believe in the power of people wherever you come from and whatever language you speak, it is always possible to help each other just at this time we need each other more than ever. I hope to celebrate this special occasion and thank everyone as soon as possible.
Finally, I wish you good health, love and strength in this strange time.🙏🙏🙏
Sincerely, 🌷🌷
Haimanot Belay, Leidschendam April 25, 2020.
De wederopbouw van Rotterdam
Met de culturele manifestatie ‘Rotterdam Viert de Stad’ herdenkt Rotterdam 75 jaar van de wederopbouw van de stad na de tweede wereldoorlog. De Chileense gemeenschap in Rotterdam bouwt al 43 jaar lang mee. Met de Gran Peña Chilena van 28 mei vieren de Chilenen, eerste en tweede generatie, hun culturele achtergrond en hun betrokkenheid met de stad, met dankbaarheid voor de opvang van toen en met onmiskenbare solidariteit met het lot van de vluchtelingen van nu.
programma Gran Peña Chilena
Het programma van de Gran Peña 2016 bestaat uit optredens van o.a. de muziek van Duo Anakena, Trio por un Pelo, Grupo Yupanki y Saonda! Poëzie voordrachten van Lisa Heinsohn Huala en Ricardo Cuadros Mercado. En volksdans presentaties van Tierra Chilena Holanda en het Folkloristisch Ballet Newen Copihue, met ook workshop momenten voor wie graag mee wil dansen!
Bijzonder in het programma van dit jaar is het optreden van de oprichters van Conjunto Amankay, Patricio Wang, Winanda van Vliet en Ricardo Mendeville. We vieren in 2016 40 jaar bestaan van hun muziekproject.

Gran Peña Chilena 2015
De Prijs Comunidad 2016
Tijdens de Gran Peña Chilena wordt door de Comunidad de Prijs Comunidad 2016 uitgereikt aan drie vooraanstaande leden van de Chileense gemeenschap in Nederland als dank voor hun betrokkenheid, doorzettingsvermogen en solidariteit.
Je noemt me bij vele namen; vluchteling, buitenlander, allochtoon, nieuwkomer, vreemdeling. En ze kloppen allemaal. Hoewel jouw woordkeuze een bepaalde waarde en lading impliceert, betekent het voor mij allemaal hetzelfde, met het voordeel dat ik in een korte tijd veel woorden leer over één begrip, en dat begrip ben ‘Ik’.
In jouw land ben ik een begrip geworden. Ik ben het ‘Ik’ niet dat op een hele jonge leeftijd vorm gekregen heeft. Dat ‘Ik’ bestaat niet meer. Dat ‘Ik’ is afgeslacht of platgebombardeerd in de oorlogen of doodgemarteld en achtergelaten in de martelkamers van dictaturen.
Ik ben nu vluchteling, vreemdeling, nieuwkomer, buitenlander, allochtoon. Over dit ‘Ik’ dat zowel voor jou als voor mij onbekend is, zijn veel ruzies ontstaan in de geschiedenis.
In jouw land besta ik al honderden jaren. Mijn geschiedenis gaat terug naar de jaren waarin ik mijn geloof niet mocht belijden. Ik kwam hier als rijke Fransman en werd met open armen ontvangen. Je verstond mijn taal niet, maar dat was niet erg. Ik sprak een superieure taal waarmee je kon pronken als jij het zou beheersen.
Vanaf dat moment werd ik een begrip, al leefde ik in mijn eigen kringen en sprak ik mijn eigen taal. Ik werd “de vluchteling”. Maar op mij keek je toen nog niet neer. Integendeel; ik had iets meegenomen. Ik had geld en ik beheerste de taal die jou aanzien verschafte in de maatschappij. Ik voegde iets toe. Ik was de gewenste vreemdeling.
Maar hoe comfortabel het nieuwe ‘Ik’ ook voelde, het was het ‘Ik’ niet dat ik gewend was. Dat had ik in Frankrijk achtergelaten. Vervreemd van het nieuwe ‘Ik’ en verlangend naar wat er al verloren was, weigerde ik me te verliezen in jouw cultuur en dat werd me niet kwalijk genomen. Je had toen nog geen taallessen en inburgeringsexamens, ook geen politici die schreeuwden dat ik moest assimileren. Ik was van economische waarde voor jou. Waarom zou je mij dwars bombarderen met onaardige woorden?
Niet veel later was ik de vluchteling met minder geld die vervolgens minder gewenst raakte. Ik werd weliswaar nog steeds vervolgd wegens mijn overtuiging in mijn eigen land, maar ik was niet meer zo sterk van economische waarde voor jou. Jouw open armen gingen zachtjes dicht.
Sinds het verlies van mijn waarde als de motor van jouw economie, zijn er al eeuwen voorbij. Ik heb bij tijd en wijle die waarde in minder grote mate teruggevonden, maar dat is niet benoemingswaardig.
En hoe minder mijn economische waarde, hoe meer jouw angst voor mij geworden is. Het onbekende maakte me langzamerhand onbemind.
Het enige bekende aan mij zou mijn materiële toegevoegde waarde zijn. En die heb ik niet meer, althans niet direct.
Voor jou ben ik degene die jouw belastinggeld komt halen en jouw banen komt inpikken. Voor mij ben je degene die mij bevrijd heeft van oorlogen en van dictatoren, en tegelijkertijd ben je degene die mij in mijn menswaardigheid geraakt heeft.
Je ziet me niet voor volwaardig aan. Ik ben niet jouw gelijke omdat jij werkt en belasting betaalt en ik thuis zit en van jouw arbeid profiteer. En als ik wil werken om niet van jou te profiteren ben ik degene die jouw baan inpikt. Hoe dan ook ben ik ongewenst.
We kennen elkaars taal niet, cultuur niet, geschiedenis niet. We kunnen soms helemaal niet met elkaar communiceren. De afstand tussen jou en mij wordt groter en groter. Jij doet geen moeite om me beter te leren kennen. Om je te verdiepen in mijn geschiedenis. Om het ijzeren gordijn dat tussen ons bestaat te doorbreken. En ik doe geen moeite om te begrijpen waarom jij doet zoals je doet.
Ik verkeer in een identiteitscrisis. Ik heb moeite met het nieuwe ‘Ik’ dat mede dankzij jou aan het ontstaan is. En jij hebt moeite met mij, als ongewenste gast.
Wat nu?
Hoe graag we het ook willen, we kunnen deze situatie niet naar onze hand zetten. Jij kan de geschiedenis niet terugzetten. Ik zal nooit de vluchteling met geld worden.
Wie de oorlog ontvlucht, neemt veel ellende met zich mee. Die kost alleen maar geld. Jij moet de realiteit onder de ogen zien. Jij hebt niets te kiezen, net zo min ik iets te kiezen had.
Waar de bommen in plaats van water uit de lucht vallen, verliezen keuzes hun betekenis. Het is een kwestie van leven en dood.
Jij hebt gelijk, ik ben een indringer. Ik moet doof en blind zijn om dat niet te voelen. Daar word ik immers voortdurend aan herinnerd. Als de uitkeringsambtenaar het niet is die mij daarmee confronteert dan zijn het wel de inburgeringslessen die uitgebreid uitleggen hoe het allemaal in jouw land eraan toegaat. Zij vertellen mij gedetailleerd wat ik in jouw land wel of niet mag; ik mag in de trein mijn voeten niet op de bank zetten. In de stiltecoupee moet ik stil zijn. Ik moet een vervoersbewijs hebben voor het openbaar vervoer. Ik moet altijd en overal mijn beurt afwachten. Ik moet een nummertje trekken. Ik moet mensen aankijken als ik met hen praat. Ik moet jou de eerste keer alleen voor de koffie of thee uitnodigen, en niet gelijk voor het eten. Als ik bij jou op kraambezoek kom, moet ik heel kort blijven omdat moeder en kind rust nodig hebben.
Ik loop met mijn inburgeringsboek onder mijn arm en als ik jou tegenkom klap ik dicht omdat ik niet zeker weet of ik het wel of niet volgens het boekje ga doen als ik met jou in gesprek raak. Ik ontwijk je vervolgens om geen fouten te maken. Ik wil niet zakken voor het examen.
En jij merkt mijn ontwijkende houding op en neemt nog meer afstand van mij in plaats van je af te vragen waarom ik doe zoals ik het doe.
Laten we eerlijk zijn. Jij en ik zijn op elkaar aangewezen. Ik ben altijd geweest en zal ook altijd zijn. Ooit met geld en nu zonder geld. Je zult nooit van me af komen. We kunnen elkaar dwars blijven zitten. En we kunnen ook met elkaar vredig leven. Maar dit tweede vergt enige inspanning van ons allebei.
Oké, ik zal jouw taal leren om beter met je te kunnen communiceren. Dat is een moeilijke opgave voor mij die niet uit vrije wil voor jouw land en jouw taal gekozen heeft. Daar hebben de bommen en de dictaturen voor gezorgd. En als ook jij een stap vooruit zet zal het leven voor ons beiden aangenamer worden.
Haal dat groteske boek dat inburgeringsboek heet van onder mijn arm weg. Geef mij mijn spontaniteit terug en laat me jou een keertje uitnodigen om bij me te komen eten.
Jij mag ook mij uitnodigen. Laat je niet weerhouden door mijn godsdienst of mijn uiterlijk. Dat is voor mij doorgaans van minder belang.
Ik beloof dat ik me ook niet laat weerhouden door al je vooroordelen en je angsten over en voor mij.
Wat vind je ervan?
Deze column sprak Ferdows Kazemi uit tijdens de boekenpresentatie van het boek Achterlaten & opnieuw beginnen van Elias van der Plicht.
Doel van Unknown voices, new lessons is de uitkomsten van het project Ongekend Bijzonder bespreken en hieruit lessen voor de toekomst trekken. Dit symposium is een samenwerking van Stichting BMP met Het Centrum voor de Geschiedenis van Migranten (IISG) en de Werkgroep Oral History van het Huizinga Instituut. Een uitgebreid verslag staat hier.
Twee hoofdthema’s:
1) De betekenis van de 248 oral history interviews met (voormalige) vluchtelingen voor de hedendaagse geschiedschrijving en beleidsontwikkeling
2) Het bewaren, toegankelijk maken en presenteren van materiaal in samenwerking met archieven, musea, culturele instellingen en vluchtelingen
In de ochtend is er een plenair programma onder leiding van Selma Leydesdorff, hoogleraar Oral history and Culture aan de Universiteit van Amsterdam. Sprekers zijn onder meer Corinne Squire van het Centre for Narrative Research van de East Londen University, Halleh Ghorashi, hoogleraar Diversiteit en integratie aan de Vrije Universiteit, Leo Lucassen, directeur Onderzoek van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis en Wayne Modest, hoofd Research Centre for Material Culture, Leiden.
In de middag zijn er workshops over o.a. toekomstige oral history projecten, hypothesen van Ongekend Bijzonder, beleidsopgaven en meer. Deelnemers worden uitgedaagd hun denkkracht in te zetten aan de hand van concrete vragen. Inleiders uit de ochtend fungeren als juryleden. Actiepunten uit de workshops worden aan het einde van de dag gepresenteerd.
In totaal is plaats voor 150 deelnemers. Het symposium is inmiddels uitverkocht.
Dagvoorzitter Saskia Moerbeek
| 09.30 uur | Ontvangst en registratie |
| 10.00 uur | Opening en Welkom |
| 10.10 uur | De verwachtingen van deze dag door Saskia Moerbeek, directeur stichting Bevordering Maatschappelijke Participatie (BMP) en dagvoorzitter |
| 10.15 uur | Start ochtendprogramma o.l.v. prof. Selma Leydesdorff, Oral history and Culture, dep. of History, European studies and religious studies of the University of Amsterdam |
| THEMA 1: De betekenis van de oral history interviews | |
| A: De oral history methode en de betekenis van de verzamelde levensverhalen van vluchtelingen voor de hedendaagse geschiedenis. Sprekers: Prof. Halleh Ghorashi, hoogleraar diversiteit en integratie aan de Vrije Universiteit, Amsterdam Prof. Corinne Squire, co-director of the Centre of Narrative Research of the University of East London. ![]() Keynote Corinne Squire bij Ongekend Bijzonder symposium
|
|
| B: De inhoud van de Ongekend Bijzonder interviews en mogelijkheden tot verder onderzoek. Sprekers: Firoez Azarhoosh, Coördinator Ongekend Bijzonder / stichting BMP Prof. Leo Lucassen, Directeur onderzoek van International Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG). |
|
| Korte vragen naar aanleiding van Thema 1 | |
| 11.15 uur | Pauze met korte films, muziek en verhalen uit Ongekend Bijzonder |
| THEMA 2: Het bewaren, toegankelijk maken en presenteren van de levensverhalen | |
| A: Oral history materiaal: duurzaam en toegankelijk? De (toekomstige) rol van archieven. Sprekers: Drs. Jantje Steenhuis, Stadsarchivaris Gemeente Rotterdam Dr. Arjan van Hessen, Taal- en Spraaktechnoloog bij Telecats, de Universiteit Twente en de Universiteit Utrecht ![]() Keynote Jantje Steenhuis van Stadsarchief Rotterdam
|
|
| B: De presentatie van oral history materiaal, co-creatie and culturele participatie. Sprekers: Saskia Moerbeek, Directeur Stichting BMP / Ongekend Bijzonder Wayne Modest, Head of the Centre for Research for Material Culture ![]() |
|
| Korte discussie naar aanleiding van thema 1 en 2 | |
| 13:00 uur | Lunch in Atrium, Oudezijds Achterburgwal 237 |
| 14:00 uur | Workshops (diverse locaties) -> zie onder voor beschrijving thema’s |
| 16:30 uur | Pauze en verzamelen in Trippenhuis |
| 17.00 uur | Plenaire afsluiting met presentatie actiepunten voor de toekomst aan minister Jet Bussemaker (via skype) |
| 17:30 uur | Einde symposium met afsluitende Borrel (in het Bushuis, Kloveniersburgwal 40) |
Voorbereidend materiaal
De deelnemers krijgen ongeveer een week van te voren het volgende materiaal in het Nederlands en Engels toegestuurd:
Inhoud van de zes workshops
| Workshop 1: Out of the box: Toekomstige oral history projecten (Engels) Locatie: Trippenhuis |
|
| Gespreksleiding: | Laura Boerhout, promovendus aan de Amsterdamse school voor Heritage, Memory Studies and Material Culture (AHM) |
| Jury: | – Barbara Henkes, Universitair docent van de sectie Moderne Geschiedenis van de Rijksuniversiteit Groningen – Corinne Squire (keynote speaker) |
| Interessant voor: | Iedereen met belangstelling voor oral history, mensen met een bijzondere geschiedenis, project initiators en anderen
![]() Laura Boerhout (UVA) en Barbara Henkes (RUG) |
| Workshop 2: De inhoud van de Ongekend Bijzonder interviews en mogelijkheden tot verder onderzoek Locatie: Trippenhuis |
|
| Gespreksleiding: | Nadia Bouras, docent bij Instituut voor Geschiedenis, Universiteit van Leiden |
| Jury: | – Prof.Dr.Rinus Penninx, UVA – Firoez Azrahoosh |
| Interessant voor: | Onderzoekers, geïnterviewden, interviewers, beleidsmakers, projectontwikkelaars en anderen
|
| Workshop 3: Oral history materiaal: Duurzaam en toegankelijk? Workshop powered by DANS Locatie: Oudemanhuispoort |
|
| Gespreksleiding: | Frank von Meijenfeldt, senior projectmedewerker/onderzoeker stichting BMP |
| Jury: | – Drs. Jantje Steenhuis, keynote speaker – Dr. Arjan van Hessen, keynote speaker |
| Interessant voor: | Archivarissen, oral historici, ict-specialisten
![]() Arjan van Hessen presenteert resultaten workshop |
|
||||
| Workshop 4: De presentatie van oral history materiaal, co-creatie and culturele participatie (Engels) Locatie: Universiteitstheater |
||||
| Gespreksleiding: | Mila Ernst (Cultuurgoed) | |||
| Jury: | – Saskia Moerbeek, keynote speaker – Wayne Modest, keynote speaker |
|||
| Interessant voor: | Conservatoren, curatoren, mensen uit de culturele en creatieve sector
|
|||
| Workshop 5: Open up: Ontwikkeling van educatieve programma’s over/door vluchtelingen Locatie: Oudemanhuispoort |
|
| Gespreksleiding: | Alejadra Peña, veldwerker Ongekend Bijzonder en theaterdocent |
| Jury: | – Gert-Jan van Rijn, conservator Museon – Inesa jasarevic, Veldwerker Ongekend Bijzonder en projectmedewerker Anne Frank Stichting |
| Interessant voor: | Iedereen mensen die zich bezighouden met tentoonstellingen, onderwijs, volwassenen educatie, jongerenwerk, inburgeringscursussen e.d. |
| Workshop 6: Relevante beleidsadviezen en handelingsperspectieven voor organisaties en beleidsmakers Locatie: Universiteitstheater |
|
| Gespreksleiding: | Rick de Jong, Het Centrum voor de Geschiedenis van Migranten (CGM) |
| Jury: | – Mardjan Seighali, directeur UAF stichting voor vluchtelingenstudenten – Lieke Tesingh, Wethouder voor Vernieuwing Sociaal Domein, Welzijn en Zorg, Jeugd en Onderwijs in Amsterdam Oost. |
| Interessant voor: | Beleidsmakers van overheden en maatschappelijke en culturele organisaties![]() |

Selma Leijdesdorff van het Huizinga Instituut, en mede-organisator van het symposium, en Saskia Moerbeek van Stichting BMP

Ik werk mee aan een oral history-project. Zeer boeiend vind ik het. Wellicht omdat ik zo intens geïnteresseerd ben in de levensverhalen van mensen. Ik ben in ieder geval de gelukkige die van mijn interesse mijn beroep mag maken.
Door het project ben ik ook bewuster gaan luisteren naar de mensen om me heen die soms een stuk van hun levensgeschiedenis of een anekdote vertellen.
Mijn zwager uit Iran (74 jaar oud) is al een tijdje op bezoek bij zijn zoon (mijn neef). Af en toe komt hij tijdens zijn ochtendwandelingen langs bij me op de koffie. Hij is een verteller, met het geluk dat hij dankzij zijn zeer bewogen leven ook veel te vertellen heeft. Ik geniet van zijn gezelschap omdat hij me met zijn verhalen terugbrengt naar Iran. Naar een ver verleden en het dorp waar ik geboren en getogen ben. Sterker nog, hij illustreert de gebeurtenissen die plaatsgevonden hebben ver voor mijn eigen geschiedenis in dat dorp. Hij vertelt ook over zijn immigratie naar de stad, en hoe het verder met hem gegaan is. Zijn verhalen bevatten een wereld aan historische informatie. Een niet vastgelegde geschiedenis die straks verloren zal gaan, als hij er niet meer is. Ik heb besloten hem te gaan interviewen, voordat hij volgende week teruggaat naar Iran. Dat stukje van de geschiedenis van mijn geboorteplaats mag niet verloren gaan. En zeker zijn verhaal mag niet verloren gaan. Het levensverhaal van elk mens is een bijzonder erfgoed, dat bewaard en bewaakt moet worden.
Helaas heeft mijn moederland er weinig aandacht voor. Zij zijn bezig met andere dingen. Alles wat buiten de religieuze kwesties valt is niet of van veel minder belang.
Krijg je weleens je familieleden uit Iran hier op bezoek? Heb je een videocamera thuis? Kun je geduldig en lang naar iemands verhaal luisteren, zonder die persoon voortdurend in de rede te vallen of te willen corrigeren of je eigen mening te willen aankondigen? Zo ja, pak die camera en vraag naar het levensverhaal van die persoon. Stel af en toe een vraag om niets te missen, en leg de beelden vast. Dat is oral history. Zo simpel is het.
Dit kun je ook door een familielid in Iran laten doen.
Als systemen niet waakzaam zijn over ons erfgoed, moeten we dat dan zelf doen. Wij maken de systemen, niet andersom.
Column van Firoez Azarhoosh uit 2014 over Ongekend Bijzonder
Donderdag 22 september 2016 (embargo) verschijnt Achterlaten en opnieuw beginnen
van Elias van der Plicht
Achterlaten en opnieuw beginnen
Gebonden, ca. 176 pagina’s
Prijs: € 19,95
ISBN: 978 90 351 4485 9
Uitgegeven in opdracht van Stichting BMP/Ongekend Bijzonder
De actuele vluchtelingencrisis houdt de gemoederen in Nederland sterk bezig. Het lijkt of we met een heel nieuw verschijnsel te maken hebben, maar klopt dat ook? Al vanaf de zestiende eeuw hebben zich talloze vluchtelingengroepen in Nederland gevestigd. Van de Zuidelijke Nederlanders die vanuit het huidige België voor de Spaanse bezetter wegvluchtten, tot de Syriërs vier eeuwen later. Achterlaten en opnieuw beginnen biedt een bijzondere kijk op deze vluchtelingen. De geschiedenis van groepen uitgewekenen en de persoonlijke levensverhalen van vluchtelingen uit het verre verleden en van asielzoekers uit de laatste decennia laten zien hoe het nieuwkomers in Nederland is vergaan. We lezen over vrijdenkers, handelaren en dichters, maar ook over schuinsmarcheerders en oplichters. Allemaal kwamen ze kansen en obstakels tegen en leverden ze ieder op hun eigen manier een bijdrage aan de samenleving van toen en nu. Dit vlot geschreven en rijkgeïllustreerde boek laat ons een kant zien van het vluchtelingenvraagstuk die maar weinig aan bod komt: hoe mensen die alles achter zich moeten laten een nieuw bestaan moeten opbouwen.
Auteur
Elias van der Plicht (1983) studeerde geschiedenis, politicologie en Italiaanse taal en cultuur. Als zelfstandig historicus en journalist werkt en werkte hij voor de NOS, Elsevier, Trouw, Het Financieele Dagblad, het Nationaal Archief, Nationaal Monument Kamp Vught, het CBG|Centrum voor Familiegeschiedenis en diverse andere opdrachtgevers in de journalistiek en de erfgoedsector. Samen met andere historici schreef hij de boeken Jodenjacht, De jacht op het verzet en De kathedraal van het licht.
Meer informatie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Uitgeverij Prometheus: Ronit Palache, Telefoon: 020-6241934.
E-mail: r.palache@pbo.nl
of met Saskia Moerbeek, stichting BMP / Ongekend Bijzonder, Telefoon 020 -4282728